«

»

maj 18

Wydrukuj to Wpis

Dekalog FIS a zachowanie na stoku

logo FIS

W 2002 roku Międzynarodowa Federacja Narciarska ogłosiła 10 zasad opisujących, jak należy zachowywać się na stoku. Kodeks, tudzież  dekalog FIS, jest zbiorem zasad dotyczących bezpieczeństwa i wzajemnego szacunku obowiązującego na stoku.

Chciałbym dzisiaj przybliżyć Wam dekalog FIS i omówić jego poszczególne punkty.

1. Wzgląd na inne osoby

Każdy narciarz lub snowboarder powinien zachować się w taki sposób, aby nie stwarzać niebezpieczeństwa ani szkody dla innej osoby.

Każdy narciarz odpowiedzialny jest za zachowanie swoje oraz osób nad którymi sprawuje opiekę (instruktorzy – nad grupami, rodzice nad dziećmi). Każdy narciarz jest również odpowiedzialny za swój sprzęt i jego prawidłowe działanie, dlatego przed sezonem warto sprawdzić czy działają nam ski-stopy, w jakim stanie są ślizgi, krawędzie i wiązania. Jeżeli spowodujemy wypadek, ponieważ pękła skorupa naszego buta, jesteśmy winni – nie dbaliśmy o sprzęt.

Warto zapamiętać, że jazda na nartach pod wpływem alkoholu w większości Państw jest zabroniona, a jeżeli będziemy uczestniczyli w wypadku (spowodujemy go lub będziemy poszkodowani), sąd najprawdopodobniej wskaże naszą winę.

 

2. Sposób jazdy oraz panowanie nad szybkością

Każdy narciarz lub snowboarder powinien kontrolować sposób jazdy. Powinien on dostosować szybkość i sposób jazdy do swoich umiejętności, rodzaju i stanu trasy, warunków atmosferycznych oraz natężenia ruchu.

Narciarz jest zobowiązany do ograniczania swojej prędkości w miejscach i sytuacjach, gdy może ona stanowić zagrożenie,  w szczególności przy dojazdach do wyciągów, na skrzyżowaniach tras, przy ich końcach, przy dojeździe do przewyższenia lub gdy nie widać dalszej części trasy. Warto również obniżyć swoją prędkość przed wjazdem w zacienioną część stoku – może się okazać, że wjedziemy na zmrożony śnieg, lód, albo w wodę. Przy nadmiernej prędkości wjazd w każdy z tych rodzajów podłoża jest niebezpieczny.

Prawidłowa prędkość poruszania się na nartach to taka, w której nasze umiejętności w razie potrzeby pozwalają się nam zatrzymać lub wykonać skręt.

 

3. Wybór kierunku jazdy

Narciarz lub snowboarder nadjeżdżający od tyłu musi wybrać taki tor jazdy, aby nie spowodować zagrożenia dla narciarzy lub snowboarderów znajdującym się przed nim.

Na stokach wszystkich krajów świata panuje zasada, że narciarz jadący przed nami (poniżej) ma pierwszeństwo. Wynika to z tego, że nie widzą oni tego co dzieje się za nimi. Każdy narciarz wymijający lub wyprzedzający innych narciarzy musi zachować taką odległość od wyprzedzanego narciarza, która pozwoli mu na wszelkie manewry, które ten może wykonać.

 

4. Wyprzedzanie

Narciarz lub snowboarder może wyprzedzać innego narciarza lub snowboardera z góry i z dołu, z prawej i z lewej strony pod warunkiem, że zostawi wystarczająco dużo przestrzeni wyprzedzanemu narciarzowi lub snowboarderowi na wykonanie przez niego wszelkich zamierzonych lub niezamierzonych manewrów.

Narciarz, który wyprzedza, ponosi całkowitą odpowiedzialność za efekty i skutki wyprzedzania drugiego narciarza. Ta zasada stosuje się również do omijania stojących na stoku.

 

5. Ruszanie z miejsca i poruszanie sie w górę stoku
Narciarz lub snowboarder wjeżdżając na oznakowaną drogę zjazdu, ponownie ruszając po zatrzymaniu się, czy też poruszając się w górę stoku, musi spojrzeć i w górę i w dół stoku, aby upewnić się, że może to uczynić bez zagrożenia dla siebie i innych.

Analogicznie jak przy jeździe samochodem – zanim włączymy się do ruchu na nartostradzie należy upewnić się, czy nikt nie nadjeżdża z góry lub dołu.

Przy okazji warto zapamiętać, że przez wprowadzenie taliowanych nart i snowboardów możliwa stała się jazda w poprzek stoku i „pod górę”. Każdy narciarz i snowboardzista, który wykonuje jeden z tych dwóch manewrów, ma obowiązek ciągłego upewniania się, czy swoim torem jazdy nie przeszkadza innym użytkownikom trasy, a w razie konieczności korygować trasę swojego przejazdu.



6. Zatrzymanie się na trasie
O ile nie jest to absolutne konieczne, narciarz lub snowboarder musi unikać zatrzymania się na trasie zjazdu w miejscach zwężeń i miejscach o ograniczonej widoczności. Po upadku w takim miejscu narciarz lub snowboarder winien usunąć się z toru jazdy możliwie jak najszybciej.

Narciarze nie powinni zatrzymywać się na trasie.Jeżeli trasa jest dostatecznie szeroka, by zapewnić swobodny przejazd innych użytkowników, dozwolone miejsca do zatrzymania są z boku trasy (na trasach biegnących prosto), na szczycie przewyższeń, z boku (na trasach z podjazdami lub niewidoczną dalszą częścią trasy) oraz (jeżeli szerokość i widoczność nas przez narciarzy jadących z góry na to pozwala) na zewnętrznej stronie zakrętu. Jeżeli upadniemy, należy jak najszybciej zsunąć się z trasy na najbliższy jej koniec, by nie stwarzać zagrożenia dla innych narciarzy.

Przy wybieraniu miejsca zatrzymania warto brać pod uwagę to, że współczesne narty osiągają prędkości powyżej 100 km/h. Jeżeli będziemy stali w miejscu niewidocznym dla narciarzy i snowboardzistów jadących z góry, to nie dość, że możemy skończyć z czyimiś nartami w plecach i powybijanymi przy dużej prędkości kręgami, to wina za wypadek będzie po naszej stronie, gdyż staliśmy tam, gdzie nas nie widać.

 

7. Podchodzenie

Narciarz lub snowboarder musi podchodzić lub schodzić na nogach wyłącznie skrajem trasy.

Trasy narciarskie z założenia są miejscami o możliwym ruchu tylko w dół. Narciarze biegowi, skiturowi, rakieciarze i inni „uphillowi” użytkownicy stoków mają trasy przeznaczone tylko dla siebie, dlatego pamiętaj, że jeśli musisz iść w górę, używaj tych miesc w ktorych najmniej przeszkadzasz jadącym z góry oraz gdzie dobrze cię widać (zewnętrzna strona zakrętów, boki tras)

 

8. Stosowanie się do znaków narciarskich

Każdy narciarz lub snowboarder winien stosować się do znaków narciarskich i oznaczeń tras.

Wszystkie trasy narciarskie świata mają odpowiednie oznaczenie kolorystyczne ich stopnia trudności, od najłatwiejszych zaczynając, są to: zielony, niebieski, czerwony, czarny. Warto dobrze przemyśleć wybór trasy pod kątem własnych umiejętności, samopoczucia i warunków atmosferycznych.

Należy również zwracać uwagę na znaki informacyjne, które powiadamiają o utrudnieniach oraz są umieszczane na trasie, takie jak np.: trasa zamknięta, mało śniegu, zwolnij, zagrożenie lawiną, skrzyżowanie tras. Do znaków tych należy się stosować bezwzględnie.

Jeżeli np. zignorujemy znak „trasa zamknięta” i przydarzy nam się wypadek, żaden ubezpieczyciel nie zwróci nam kosztów leczenia, transportu, czy nie wypłaci odszkodowania za następstwa nieszczęśliwych wypadków. Dotarcie służb ratowniczych (takich jak GOPR, czy TOPR) do takich miejsc zajmuje również dużo czasu.


9. Wypadki
W razie wypadku każdy narciarz lub snowboarder winien udzielić poszkodowanym pomocy.

Prosta i oczywista zasada etyczna – należy do niej dodać, iż w Polsce mamy prawny obowiązek udzielenia pierwszej pomocy przedmedycznej. Jeżeli tego nie zrobimy, możemy trafić na ławę oskarżonych w sądzie. Od niedawna w Polsce zaczęto przywiązywać większą wagę do bezpieczeństwa narciarzy. Spowodowanie wypadku narciarskiego traktowane jest w identyczny sposób jak spowodowanie wypadku w ruchu drogowym – możemy dostać mandat oraz znaleźć sie w sądzie.



10. Stwierdzenie tożsamości
Każdy narciarz, snowboarder, obojętnie czy sprawca wypadku, poszkodowany czy świadek musi w razie wypadku podać swoje dane osobowe.

Każdy świadek wypadku powinien wezwać pomoc, udzielić pomocy poszkodowanym i podać wszelkie swoje dane osobowe, ktore w późniejszym czasie mogą zostać wykorzystane w sądzie. Jest to najważniejsza zasada dotycząca narciarstwa pomagająca utrzymywać ład na stokach. W wielu państwach zasada ta jest prawnie usankcjonowana i mamy prawny obowiązek podania swoich danych osobowych w razie uczestniczenia w wypadku narciarskim.

Jeżeli spowodowaliśmy wypadek i odjedziemy z jego miejsca, traktowane jest to jako ucieczka z miejsca wypadku i może być przyczyną aresztowania.

 

Powered By DT Author Box

O autorze – Skimind

Skimind

Kamil Guzdek – Z nartami związany jestem od 1997 roku, w 2005 roku obrałem ścieżkę instruktorską (SITN-PZN). Swoje doświadczenie budowałem podczas jazdy w 10 krajach alpejskich, podczas nauczania dla wielu różnych licencjonowanych przez SITN szkół narciarskich, ucząc dzieci w wieku 2 – 15 lat i dorosłych.
Od 2012 roku dzielę się swoją wiedzą narciarską z czytelnikami bloga Skimind.pl
W czasie wolnym – podróżuję :)

VN:F [1.9.22_1171]
Oceny
Rating: 5.0/5 (2 votes cast)
Dekalog FIS a zachowanie na stoku, 5.0 out of 5 based on 2 ratings

Permalink do tego artykułu: http://skimind.pl/dekalog-fis-a-zachowanie-na-stoku

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć tych znaczników i atrybutów HTMLa: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

CommentLuv badge